Ponieważ jednym z głównych dochodów gminy jest udział w podatku od osób fizycznych i przedsiębiorców, samorządowi powinno zależeć na wspieraniu lokalnej przedsiębiorczości. ALE: gmina musi prowadzić taką politykę wychowania w trzeźwości, aby zachować równowagę między przeciwdziałaniu alkoholizmowi, a swobodą gospodarczą. Zgodnie z ustawą o wychowaniu w trzeźwości każda gmina raz do roku musi uchwalać program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz uchwalić zasady usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Nie mogą się one znaleźć na terenie obiektów sportowych, miejsc kultu religijnego, zakładów opieki zdrowotnej, dworców, jednostek wojskowych, muzeów, kin, bibliotek i innych instytucji kultury. Radni mogą też zakazać sprzedaży alkoholu w określonej odległości (np. 200 m) od tych miejsc. Liczbę punktów sprzedaży ustala się oddzielnie sla sklepów i gastronomii.

Powyższe ograniczenie dotyczy jednak tylko napojów zawierających powyżej 4,5 proc. alkoholu, z wyjątkiem piwa. Jeśli więc chcesz sprzedawać w swojej kawiarence wyłącznie piwo i inne napoje o zawartości alkoholu poniżej 4,5 proc., nie musisz się nimi przejmować. Wójt (burmistrz, prezydent) zbada jedynie, czy miejsce sprzedaży piwa jest zgodne z właściwą uchwałą rady gminy.

Za każde zezwolenie na sprzedaż alkoholu trzeba zapłacić. Opłatę urzędnicy przeznaczą na program profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych. Do pisemnego wniosku o wydanie zezwolenia musisz dołączyć szereg dokumentów, m.in. pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży znajduje się w mieszkalnym budynku wielorodzinnym.